บางปู
เนื่องจากหม่อมแม่มีดำริว่าอยากจะลองนั่งรถจากวังผาสุกในย่านบรมราชชนนีเพื่อไปเที่ยวบางปูโดยใช้ถนนวงแหวนฝั่งใต้ วิ่งจากบรมราชชนนี บางแค พระราม 2 ขึ้นทางลอยฟ้าเชื่อมไปถึงสุขสวัสดิ์ ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาด้วยสะพานกาญจนาภิเษก ไปลงที่สุขุมวิทสายเก่า แล้วก็วิ่งไปจนถึงบางปู
วันนี้ชายเลยได้โอกาสขับรถพาหม่อมแม่และเด็จพ่อไปเที่ยว ซึ่งชายก็อยากไปถ่ายรูปนกนางนวลยามพระอาทิตย์ตกดินที่บางปูด้วย
นกนางนวลอพยพมาจากซัวเถา ยังไม่กลับไปเช็งเม้งซักที
นกก็ชอบถ่ายสติ๊กเกอร์ 16 ช็อตไม่ต่างไปกับคน
ถ่ายรูปนกมาเกือบร้อยรูป ห่วยซัก 99 รูป รูปนี้พอจะเป็นที่เชิดหน้าชูตาได้ จะเอาอะไรมากกับกล้องคอมแพค
เหล่าวิหคยามสุริยาคล้อย
เนื่องจากช่วงนี้เป็นเทศกาลสงกรานต์ ก็เลยมีกิจกรรมหลายอย่าง
สรงน้ำพระเพื่อความเป็นสิริมงคล
สาวน้อยตกน้ำ เธอปากดี บอกว่าหนูอยากตกน้ำแล้วค่า ก็เลยเจอคนมือดี ปาโดนเป้าตลอด
โฟลตติ้งโลตัส หรือบัวลอยนั่นเอง ขายพร้อมภาชนะบรรจุเป็นเรือดินเผาลำเล็กจุ๋มจิ๋มน่ารัก เห็นแล้วน่ากินมาก กะว่าเสร็จจากมื้อเย็นจะมาอุดหนุน กลายเป็นว่าขายหมดซะแล้ว
ส่วนอาหารนี่ค่อนข้างผิดหวัง อยากกินกรรเชียงปูนึ่งก็หมด อยากกินปูม้าก็หมด อยากกินปลาเก๋านึ่งซีอิ๊วก็หมด เลยได้กินแค่นี้
กุ้งชุบแป้งทอด
ต้มยำปลากระพง มีกลิ่นโคลน
ปลาหมึกลวก
กุ้งลวก
ลูกชิ้นปลาลวก จริงๆ มีเนื้อปลาลวกอีกอย่าง แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา มันเป็นเซ็ตรวมมิตรทะเลลวกจิ้ม
และข้าวผัดปู ข้าวผัดปูจริงๆ ไม่ใช่ปูผัดข้าว
อิ่มหนำสำราญ ขับรถกลับบ้านแล้วหลง เนื่องจากมันมืดแล้ว ไฟแสงสว่างก็น้อย เลนขวาสุดมีบล็อกมากั้นให้อีกฝั่งยูเทิร์น แต่แทบมองไม่เห็นบล็อกเลยจนกว่าจะขับมาใกล้ๆ จะชนถึงเห็น น่ากลัวมาก
ระหว่างที่วิ่งอยู่บนสะพานกาญจนาภิเษก ด้านขวามือมองเห็นสะพานวงแหวนอุตสาหกรรม อภิมหาอลังการมาก เสาสะพานยักษ์ 4 ต้นติดไฟที่เปลี่ยนสีได้ ตอนแรกสีเหลือง สีแดง งามเหมือนประหนึ่งอยู่ในฮ่องกงตอนสองทุ่มแล้วมองเห็นไฟสวยๆ ตามอาคารต่างๆ สักพักไฟเปลี่ยนสีเป็นสีเขียว สีฟ้า สีม่วง ชักรู้สึกเหมือนอยู่ในงานวัดแล้วมองเห็นชิงช้าสวรรค์สีสันติ๊ดชึ่งติ๊ดชึ่งชอบกล
อยากลงไปถ่ายรูปเหมือนกันนะ แต่เกรงใจรถคันอื่นที่วิ่งตามมาจะด่าหม่อมแม่กับเด็จพ่อเอา
-"-
อาหารทะเลดูท่าทางไม่สด โดยเฉพาะชุดลวกจิ้ม
สู้ที่นี่ไม่ได้..
กรั๊กๆ..
วันนี้ไปกินข้าวกับเพื่อนอีกสองคน.. กะหาร้านที่บรรยากาศดีๆ.. ริมทะเล อาหารอร่อย คนไม่พลุกพล่านนั่งคุยกัน..
ก็ไปเลือกนั่งหาดสุรินทร์..(หาดเล็กๆ ใกล้ๆ หาดกมลา ที่ตั้งของภูเก็ตแฟนตาซี)
ดูร้านนี้ท่าทางจะโอ.. บอกราคาคนไทย..
อยากกินส้มตำ หรือยำๆ อะไรกัน..
เปิดเมนู.. เจอส้มตำแปดสิบ..
ไก่ย่างร้อยห้าสิบ..
ก็แบบ.. โอเค อยากกินก็สั่ง.. ไม่เป็นไร นานๆ มากิน.. ราคาเท่าไหร่ไม่ว่า ขอให้อร่อยเป็นพอ..
สั่งลองเชิงไปสี่อย่าง..
ปลาหมึกนึ่งมะนาว,ส้มตำ,ไก่ย่าง,ข้าวเหนียว
ห้านาทีผ่านไป.. เค้ายกปลาหมึกนึ่งมะนาวมาเสริฟ.. ก็โอเค.. ปลาหมึกสดดี..
ผ่านไปนานมากกก.. ที่เหลือยังไม่มา.. พนง ในร้านคนนึงเดินมาบอกว่า.. รอแป๊บนึงนะคะ พอดีวันนี้ที่ร้านไม่ได้นึ่งข้าวเหนียว รอให้เด็กไปซื้อมาแป๊บนึง...
เอ่อม.. ได้ยินแค่ประโยคนี้ก็อึ้งๆ อ่ะค่ะ..
ออยเลยบอกเพื่อนเล่นๆ ว่า เฮ้ย.. เราว่าคงไม่ได้ซื้อแค่ข้าวเหนียวอ่ะ.. ส้มตำไก่ย่างคงซื้อมาด้วย แต่อีกใจ ก็นะ ร้านแบบนั้น จะมักง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?..
เกือบๆ ยี่สิบนาทีผ่านไป.. ออยกับเพื่อน เห็นเด็กในร้านหิ้วถุงส้มตำ ไก่ย่าง ข้าวเหนียววิ่งเข้าหลังครัว..
อีกไม่เกินสองนาที ทุกอย่างก็เอามาเสริฟ..
555555555555
-"-
กินไปก็แอบซุบซิบกันไป.. ว่าเค้าจะคิดราคาของพวกนี้เท่าในเมนูรึเปล่า..แล้วคุยกันว่า ถ้าคิดราคาตามเมนูเลยเนี่ย ต้องมีโวยแน่ๆ..
สรุปคิดตัง มื้อนี้ราคา 280 บาท..
เลยจ่ายไป แล้วเดินออกมาจากร้านอย่างไม่โวยวาย เพราะบวกราคาไม่น่าเกลียด..
แต่มันขำอ่ะค่ะ..
สุดท้าย เลยหารถเข็นขายส้มตำที่ร้านที่ว่าเนี่ยวิ่งไปซื้อมาเจอ.. แล้วสั่งมานั่งกินที่โต๊ะม้าหินกันต่ออีกรอบ..
5555555555555
-"-
555
55555
55
5
-"-